Waarom je team geen verantwoordelijkheid neemt


(en wat jouw rol daarin is als leidinggevende)

Hand die een kompas vasthoudt, symbool voor richting en leiderschapskeuzes

Herken je dit?


  • Teamleden komen met vragen die ze zelf zouden kunnen oplossen.
  • Je merkt dat beslissingen steeds weer bij jou terechtkomen.
  • Afspraken worden gemaakt, maar je moet ze blijven opvolgen.
  • Je team wacht af, terwijl je weet dat ze meer kunnen.
  • Je hebt het al vaker gehad over eigenaarschap, maar er verandert weinig.
  • Je voelt je verantwoordelijk voor dingen die eigenlijk niet van jou zijn.
  • Je blijft trekken, terwijl je team zegt dat het eigenaarschap wil nemen.
Weegschaal die doorbuigt, beeld van verschuivende verantwoordelijkheid in een team

Waarom dit blijft gebeuren


In veel teams is dit geen kwestie van onwil of gebrek aan motivatie.


Wat je vaak ziet, is dat leiders vanuit betrokkenheid en verantwoordelijkheid juist nét dat beetje extra doen:

  • even meedenken
  • een knoop doorhakken
  • iets overnemen zodat het door kan


Dat is begrijpelijk. En vaak ook effectief op de korte termijn.


Alleen ontstaat er ongemerkt een patroon: Wat jij oppakt, hoeft een ander niet meer te doen.


En zo verschuift verantwoordelijkheid stap voor stap naar jou.

Fontein met continu stromend water, symbool voor energie en patronen die blijven circuleren

De rol van de leider in dit patroon


Dit is geen kwestie van “te weinig delegeren”.


Het heeft te maken met hoe jij reageert op wat er gebeurt.


Zolang jij:

  • beschikbaar blijft voor alles
  • snel antwoorden geeft
  • besluiten naar je toe trekt
  • blijft zorgen dat het loopt


word jij vanzelf het centrale punt.


Niet omdat anderen het niet kunnen, maar omdat jij het mogelijk maakt.


Twee handen trekken aan een ketting, beeld van spanning en gedeelde verantwoordelijkheid

Wat dit van jou vraagt


Dit doorbreken vraagt geen nieuwe methode, maar ander gedrag op de momenten die ertoe doen.


Bijvoorbeeld:

  • Vragen terugleggen in plaats van beantwoorden.
  • Stiltes laten vallen waar je normaal invult.
  • Benoemen wat je ziet gebeuren, zonder het over te nemen.
  • Taken laten waar ze horen, ook als het ongemakkelijk wordt.
  • Verdragen dat het tijdelijk minder soepel loopt.


En misschien wel de lastigste: stop met automatisch oppakken wat zich aandient, ook als je ziet dat het beter of sneller kan.

Vlonder die het meer in loopt, symbool voor reflectie, ruimte en leiderschapskeuzes

Wat er verandert


Wanneer jij minder gaat dragen:

  • Ontstaat er ruimte voor anderen om op te staan
  • Verschuift initiatief naar het team.
  • Wordt jouw rol minder uitvoerend en meer richtinggevend.


Dat gaat niet zonder wrijving. Maar het is wel de beweging die blijvend verschil maakt.



Merk je dat jouw teamleden moeite hebben elkaar aan te spreken? Lees ook: Waarom je medewerkers elkaar niet aanspreken

Herken je dit en wil je dit doorbreken?

Veel leiders zien dit patroon, maar vinden het lastig om er echt anders in te handelen.

Daar werk ik met leiders aan: zicht krijgen op wat er gebeurt, en leren hoe je daar anders in kunt bewegen.